HOME

"FENICIË EN DE DERDE WEG"

VOORWOORD

HOOFDSTUK I: Wegen in Kanaän

01. De karavaanroutes
02. De wegbereider
03. De herberg
04. In de put zitten
05. Poorten en pleinen der steden
06. De Zeeweg en de Weg van Horus

HOOFDSTUK II: De Grote Slenk

01. Inleiding
02. De Grote Slenk
03. Economische voordelen
04. De Jordaan
05. Symboliek van de Derde Weg
06. Vulkanen
07. Bergen in Kanaän
08. Israël, een bergvolk
09. De waterscheidingsweg
10. Het droge
11. De wolk -en vuurkolom
12. Ptah en het woord
13. De wereldas
14. De wieg van de mens
15. De Tuin der tuinen

HOOFDSTUK III:
Aanlooproutes van de Derde Weg

01. Inleiding
02. Abram in Kanaän
03. Drie heilige plaatsen
04. Noordelijke aansluiting
05. Dwars door de Bekavallei
06. Zuidelijke aansluiting
07. De Weg van Horus

HOOFDSTUK IV:
Verovering van de Derde Weg


01. De grenzen van het Beloofde land
02. Van Dan tot Berseba
03. Van rivier tot rivier
04. De weg naar Hamath
05. Het gebergte van Ararat

HOOFDSTUK V:
Meer symboliek van de Derde Weg


01. Inleiding
02. Goede herders
03. Dwalen en zwerven
04. Langs 's HEREN wegen
05. Het Juiste Midden
06. Het linker en rechter pad
07. Effen paden en kronkelpaden
08. De Rechte Weg
09. Recht en gerechtigheid

NAWOORD

AFBEELDINGEN
Afbeelding 1
Afbeelding 2
Afbeelding 3
Afbeelding 4
Afbeelding 5
Afbeelding 6
Afbeelding 7
Afbeelding 8
Afbeelding 9
Afbeelding 10
Afbeelding 11
Afbeelding 12
Afbeelding 13
Afbeelding 14
Afbeelding 15
Afbeelding 16

FENICIË EN DE DERDE WEG
NAWOORD

Aan het einde gekomen van deze publicatie is er veel voor te zeggen, dat het de Grote Slenk (de Derde Weg) was die Kanaän tot een Heilig Land maakte. We zetten de belangrijkste argumenten nog eens op een rij.

1.
De Slenk werd als een hiërofanie beschouwd. Zij was de wereldas, de plek waar volgens Israël de wereld was geschapen. Aldus vormde de breuklijn (symbolisch) de grondslag van de wereld.
2.
De Slenk is de wieg waar de eerste mensen zijn ontstaan. Hier ligt een verband met het paradijsverhaal en de eerste mensen Adam en Eva. De paradijsrivieren geven de grens van de Grote Slenk aan.
3.
Het verhaal over Noach en de zondvloed beschrijft het begin -en eindpunt van de wereldas. Het noordelijke beginpunt wordt uitgebeeld door het gebergte in Ararat, alsmede door de duif (geest). De raaf (de berg Horeb) geeft het zuidelijke punt aan (stofaspect).
4.
Goddelozen en afvalligen werden door de HERE aangepakt door het geweld in de Slenk. Tegelijk is de breuklijn het symbool van nieuwe scheppingen en nieuwe fasen in de evolutie. In die zin was de Slenk de plaats waar het natuurlijk Evenwicht in stand werd gehouden.
5.
De symboliek over het “droge” en het “splijten der wateren”verwijzen naar de Grote Slenk. Over de bergrug langs de westoever van de Jordaan liep de waterscheidingsweg, waar men veilig kon wonen.
6.
Niet zonder reden was Israël een bergvolk, en haar God een berggod.
7.
We kunnen de Grote Slenk vergelijken met de Derde Weg.
8.
De Zeeweg (de ida) en de Horusweg (pingala) vertegenwoordigen het afdalende en het opstijgende pad; de linker -en de rechter weg. De Jordaan lijkt op een slang (de slang Kundalini).
9.
Door de linker en rechter bergketen vormt de Grote Slenk een groot kanaal: het sushumnakanaal.
10.
Wegens de vele vulkanen beeldt de Slenk een vuurkanaal uit, te vergelijken en het kundalinivuur.
11.
Israël trok naar de Slenk omdat hun God daar aanwezig was. De Israëlieten geloofden dat hun God in de Grote Slenk woonde, en Hij zich daar kenbaar maakte door middel van vulkaanuitbarstingen. Hij sprak door middel van vuur.
12.
Tot slot bood de Grote Slenk nog economische voordelen, vanwege de grondstoffen: erts, koper, goud, zilver en edelgesteente.

Kortom, de Grote Slenk legt als één groot verbindskanaal letterlijk en figuurlijk het verband tussen de scheppingsverhalen en de overige historie van Israël.

Eén van de problemen rond de geschiedenis van Israël is het ontbreken van voldoende bewijsmateriaal, wat in principe twee dingen kan betekenen: het verleden van Israël deed zich niet in werkelijkheid voor, óf wij zoeken het bewijsmateriaal in de verkeerde richting. Deze publicatie toont in ieder geval aan, dat veel van Israëls historie werd aangepast aan de symbolische betekenis van de Derde Weg; eigenlijk té veel om nog te kunnen geloven in een waar gebeurde geschiedenis. Zo is het niet voor te stellen dat de Derde Weg feitelijk gezien de enige weg was die men mocht bewandelen, want dan kwam je niet ver.
Nietemin levert de Bijbel veel gegevens, die heel reëel op ons overkomen. Aardbevingen en vulkaan-uitbarstingen kwamen vaak voor in de Slenk, en we zien arbeidskrachten in de mijnen werken op zoek naar goud en edelgesteente. Ook klinkt het logisch dat mensen de bergen introkken om droge voeten te houden.
De conclusie moet hier zijn, dat elementen uit de feitelijke geschiedenis zijn gebruikt voor een symbolisch verhaal.
De Bijbel valt op velerlei manieren uit te leggen, en wellicht kunnen we daar een nieuwe interpretatie aan toevoegen. Onderstaand overzicht levert een stukje geschiedenis van Israël, die geïnspireerd is op de gegevens in deze publicatie.

De geschiedenis van Israël draait om de betekenis van de Grote Slenk.
In het begin was er niets anders dan water, maar door onderaards geweld was er een groot, uitgestrekt gebergte opgerezen, waardoor de (oer)wateren werden gescheiden en er droog land was verschenen. Dit gebergte moest wel de wereldas en de grondslag van de wereld zijn! Hier ook in de Slenk waren de eerste mensen opgedoken. Maar Adam en Eva werden wegens hun zonde uit het paradijs verjaagd. Enkele generaties later, ten tijde van Noach waren de mensen zeer boos, zodat de toenmalig geschapen wereld vernietigd moest worden door een grote ramp. Dus begon het in de Slenk weer aardig te rommelen. Aard-bevingen en vulkaanuitbarstingen gingen gepaard met een enorme vloed, vooral in het noorden bij het gebergte van Ararat. Nadat er opnieuw droog land was verschenen, zou de mensheid een nieuwe fase ingaan. Te beginnen bij Noach, die als rechtvaardig man de eerste was die het Rechte Pad langs de Slenk zou volgen (te weten van Ararat naar de Libanon, waar hij volgens de legende overleed). Na hem gaan er weer generaties voorbij tot we bij Abram aankomen, die naar Kanaän trok om daar een deel van de Weg te veroveren.
Tijdens de exodus zou een grote groep personen onder leiding van Mozes de Slenk op het Sinaï-Schiereiland innemen.
Het hoogtepunt van het hele project viel ten tijde van Israëls koningen, die de Libanon en de weg naar Hamath in bezit kregen. Bovendien had Salomo vrije doorgang door de Rode Zee. Al met al was het gebergte toen van de Nijl tot de Eufraat in bezit van Israël.
Vanaf de Assyrische periode kwam de symboliek aangaande de Weg des HEREN steeds verder onder druk te staan. De stadstaat Hamath werd ingenomen. Daarna zou de Babylonische koning Nebukadnessar Jeruzalem innemen en de Israëlieten in ballingschap afvoeren naar Babel, zodat er van wandelen langs de Derde Weg weinig of niets terecht kwam. Nadien heersten andere mogendheden over het Heilige Land, de Perzen en de Romeinen. De Weg des HEREN was niet langer in bezit van Israël, waarmee de symboliek stopt en het Oude Testament eindigt. Maar eind goed al goed, want omstreeks 200 voor Chr. duiken de Essenen op, die zich de rechtschapenen van de Weg noemden, dan wel de mensen van de Derde Weg

Ga verder met nawoord »