HOME

DE WET VAN ANALOGIE

HET DUALITEITSPRINCIPE
Inleiding
Hoofdstuk I: functies van dualiteit
01. Dualiteit en schepping
02. Dualiteit en verandering
03. Dualiteit en beweging
04. Dualiteit en evenwicht
05. De weegschaal
Hoofdstuk II: valkuilen van dualiteit
01. Scheuring en verdeeldheid
02. Dualiteit en strijd
03. Dualiteit en scheiding
04. Geen partij kiezen
05. Dualiteit en begoocheling
06. Horizontale en verticale lijn
07. Drie fasen van bewustzijn.
Hoofdstuk III: voorbeelden
01. Opkomst en ondergang zon
02. Leven en dood
03. Opbouw en afbraak
04. Goed en kwaad
05. Man en vrouw
06. Links en rechts
07. Nog meer voorbeelden

DE KRINGLOOP
01. Het geocentrisch wereldbeeld
02. Kringloop in de Bijbel
03. Kringloop en mythologie
04. Kringloop en tijd
05. Kringloop en bestemde tijd
06. Kringloop en het lot
07. Zieners en droomuitleggers

DE GROEISPIRAAL
01. Inleiding
02. De toren van Babel
03. Verzamelen en verstrooien
04. Door de wind voortgedreven
05. Als het Rad stilstaat

kosmische samenhang

HOOFDSTUK III: VOORBEELDEN VAN DUALITEIT

01. Opkomst en ondergang van de zon

Een van de meest opvallende verschijnselen van dualiteit en kringloop waren natuurlijk de opkomst en ondergang van de zon, en volgens de wet van analogie beschreef de God van Israël precies diezelfde baan om de aarde.

Spr.30:03-
(…) ook ik heb geen wijsheid geleerd, dat ik de Hoogheilige zou kennen. Wie klom op ten hemel en daalde weer neder (…).

2Sm.22:10-
Hij neigde de hemel en daalde neder, donkerheid was onder zijn voeten.

Dt.33:01-
Hij zeide: de HERE is gekomen van Sinaï en over hen opgegaan uit Seïr; Hij is in lichtglans verschenen (…).

De komst van de Zoon des mensen verliep eveneens in een kringloop.

Mt.24:27-
Want gelijk de bliksem komt van het oosten en het licht tot het westen, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn.

Ef.04:09-
Wat betekent dit: Hij is opgevaren, anders dan dat Hij ook nedergedaald is naar de lagere, aardse gewesten?

Jh.01:52-
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg ulieden, gij zult de hemelen open zien en de engelen Gods opstijgen en nederdalen op de Zoon des mensen.

In Genesis geschiedt het opklimmen en dalen langs een trap.

Gn.01:12-
Toen droomde hij, en zie, op de aarde was een ladder opgericht, waarvan de top tot aan de hemel reikte, en zie, engelen Gods klommen daarlangs op en daalden daarlangs neder.

Volgens de wet van analogie moest alles op aarde in overeenstemming zijn met symptomen in de kosmos, dus met goddelijke handelingen. Zo was de Egyptische zonnegod Ra, die dagelijks in de onderwereld onderdook en in het oosten weer levend verscheen, het overduidelijke bewijs, dat leven en dood zich bij de mens evenzo in cyclisch verband voordeden, en er sprake was van reïncarnatie. Omdat Ra steeds weer levend uit de onderwereld opdook, was hij eigenlijk nooit dood geweest, maar had hij hooguit een poosje in het dodenrijk vertoefd. Men onderscheidde dus twee aspecten aan Ra: een veranderlijk deel (dualiteit en kringloop) en een onveranderlijk deel (eeuwig Leven). Aldus - zo meende men - verging het ook de mens, wiens geest eeuwig Licht en leven was, maar dezelfde kringloop van leven en dood moest doormaken om tot besef van zijn eigen onsterfelijke aard te komen. De baan die de HERE en de Zoon Gods langs de hemel beschreven, komt op hetzelfde idee neer.


02. Leven en dood

Wanneer de tegenstellingen leven en dood zijn getranscendeerd tot Eén, wordt men zich bewust van het ene ongedeelde Leven. 1Sm.02:06 geeft beide aspecten aan.

1Sm.02:06-
De HERE doodt en doet herleven,
Hij doet naar het dodenrijk neerdalen en daaruit opkomen.

Gelijk de HERE (die vergeleken werd met de zon) neerdaalde en opkwam, zo verging het ook de mens. Het doel van deze cyclus was een herleven: de geboorte van een nieuwe Mens. Met andere woorden: de wedergeboorte in het vlees (reïncarnatie) leidt tot een wedergeboorte in de geest.
Nu een ander fragment.

Opb.02:08-
Dit zegt de eerste en de laatste, die dood geweest is en levend geworden.

Volgens Heraklitus komen de eerste  en de laatste op de omtrek van een cirkel samen. De laatste betekent echter ook het einde van een kringloop. De maat is dan vol gemaakt en er ontstaat een geboorte in de geest. Het zou zeer wenselijk zijn om dit nieuwe leven met hoofdletters aan te geven, ter onderscheiding van het aardse leven.

Opb.02:08-
Dit zegt de eerste en de laatste, die dood geweest is en LEVEND geworden.

Interessant is nog om de eerste en laatste te bezien in de context van 1 Cor.15:45.

1Cor.15:45-
Aldus staat er ook geschreven: de eerste mens, Adam, werd een levende ziel, de laatste Adam een levend makende geest. Doch het geestelijke komt niet eerst, maar het natuurlijke, en daarna het geestelijke. De eerste mens is uit de aarde, stoffelijk, de tweede mens is uit de hemel.

Tot slot van deze paragraaf volgt een laatste tekst.

Lc.12:24-
Ik zeg u, mijn vrienden, vrees hen niet, die het lichaam doden en daarna niets meer kunnen doen.

Ga naar hoofdstuk III, paragraaf 03 »