HOME

DE WET VAN ANALOGIE

HET DUALITEITSPRINCIPE
Inleiding
Hoofdstuk I: functies van dualiteit
01. Dualiteit en schepping
02. Dualiteit en verandering
03. Dualiteit en beweging
04. Dualiteit en evenwicht
05. De weegschaal
Hoofdstuk II: valkuilen van dualiteit
01. Scheuring en verdeeldheid
02. Dualiteit en strijd
03. Dualiteit en scheiding
04. Geen partij kiezen
05. Dualiteit en begoocheling
06. Horizontale en verticale lijn
07. Drie fasen van bewustzijn.
Hoofdstuk III: voorbeelden
01. Opkomst en ondergang zon
02. Leven en dood
03. Opbouw en afbraak
04. Goed en kwaad
05. Man en vrouw
06. Links en rechts
07. Nog meer voorbeelden

DE KRINGLOOP
01. Het geocentrisch wereldbeeld
02. Kringloop in de Bijbel
03. Kringloop en mythologie
04. Kringloop en tijd
05. Kringloop en bestemde tijd
06. Kringloop en het lot
07. Zieners en droomuitleggers

DE GROEISPIRAAL
01. Inleiding
02. De toren van Babel
03. Verzamelen en verstrooien
04. Door de wind voortgedreven
05. Als het Rad stilstaat

kosmische samenhang

HOOFDSTUK II: DE VALKUILEN VAN DUALITEIT

01. Scheuring en verdeeldheid

Hd.23:07-
En toen hij dit zeide, kwam er tweedracht tussen de Farizeeën en de Sadduceeën en de menigte werd verdeeld. Want de Sadduceeën zeggen dat er geen opstand is, noch engel, of geest, maar de Farizeeën belijden zowel het een als het ander.

Jd.19-
Zij zijn het, die scheuringen maken, natuurlijke mensen, die de Geest niet hebben.

Scheuring en verdeeldheid zijn de negatieve gevolgen van een onbewust omgaan met dualiteit. Men gelooft de ene keer dit en een ander moment dat. De Bijbel voert vele fragmenten aan waarbij sprake is van scheuring en hoe dit te voorkomen.

Gn.13:08-
Dus zeide Abram tot Lot: Laat er toch geen twist zijn tussen mij en u, tussen mijn herders en uw herders, want wij zijn mannen broeders. Ligt het gehele land niet voor u open? Scheid u toch van mij af: hetzij naar links, dan ga ik naar rechst, hetzij naar rechts, dan ga ik naar links.

Links en rechts werden gezien als twee zijden van één Geheel.

Koning Salomo stond bekend om zijn wijze rechtspraak, en maakte bewust gebruik van de dualiteit om ingewikkelde problemen op te lossen.

1Ko.03:24-
(…) Daarop zeide de koning: Haal mij een zwaard. En zij brachten een zwaard bij de koning. En de koning zeide: Snijd het levende kind in tweeën, en geeft de helft aan de ene en de helft aan de ander.

Ten tijde van het Nieuwe Testament  was er veel verdeeldheid onder de gemeenten, waarvan sommige zich zelfs hadden afgescheiden en een eigen leider hadden. Paulus waarschuwde hiertegen.

1Cor.01:10-
Weest allen eenstemmig en laten er geen scheuringen onder u zijn. Weest vast aaneengesloten, één van zin en één van voelen.

1Cor.01:12-
Ik bedoel dit, dat ieder uwer zijn leus heeft: Ik ben van Paulus, en ik ben van Apollos. En ik ben van Céfas. En ik van Christus. Is Christus gedeeld?

02. Dualiteit en strijd

Verdeeldheid en scheuring kunnen tot agressie en oorlog leiden. Als we de Bijbel mogen geloven, speelden zich in de loop der geschiedenis vele oorlogen af op het grondgebied van Israël. Motivatie was hoofdzakelijk de uitbreiding van de bevolking, waardoor er meer voedsel, meer vee, dus meer grond nodig was. Ook werd er strijd geleverd om de waterputten. Koningen en priesters leefden van de bijdragen van hun onderdanen. Door te streven naar macht over naburige steden en stadstaten wisten de plaatselijke leiders hun bezit uit te breiden. Zo trachtten alle vorsten hun steden veilig te stellen door uitzonderlijke rijkdom, die ontleend werd aan de handel, ambachtelijke kennis, de landbouw en de buit die in oorlogstijd werd vergaard. Oorlog was een wreed spel, maar lang niet altijd een slag op leven en dood. Het leven van hoger opgeleide personen en ambachtslieden werd vaak gespaard, omwille van de kennis die zij hadden ontwikkeld. Na een tijd van oorlog brak er dan weer vrede aan.

Dankzij de Egyptenaren, Hethieten en Assyriërs zijn we vrij goed geïnformeerd over het krijgswezen in de Oudheid. Daarentegen heeft de archeologie op dit punt van Israël niets aangetroffen. Aangezien elk zichzelf respecterende stadstaat of natie een leger bezat, is het dus niet aannemelijk dat er ooit een natie Israël heeft bestaan in de vorm van een twaalf stammenrijk of koninkrijk. En dit kan er weer op wijzen dat we de strijd van Israël symbolisch moeten opvatten.

In de koningsgraven van Ur vonden archeologen een houten tweeluik, waarop aan de ene zijde een oorlogstafereel staat afgebeeld en aan de andere zijde een tafereel van vrede. De standaard van Ur, zoals het tweeluik wordt genoemd, dateert uit ±2600 voor Chr. en lijkt ons te vertellen dat men oorlog en vrede toen al als twee verschillende kanten van één en hetzelfde proces beschouwde.

Jr.01:10-
Ik stel u heden over de volken en de koninkrijken om uit te rukken en af te breken, om te verdelgen en te verwoesten, om te bouwen en te planten.

De naam Israël (Hebreeuws: jisra el) betekent strijder Godshij strijde met God en/of God strijdt.

Gn.32:27-
Daarop zeide Hij tot hem: Hoe is uw naam? En hij zeide Jakob. Toen zeide Hij: uw naam zal niet meer Jakob luiden, maar Israël, want gij hebt gestreden met God en mensen en gij hebt overmocht (…).

Hs.12:03-
Hij gaat Jakob straffen voor zijn wandel, naar zijn daden zal Hij hem vergelden. In de moederschoot bedroog hij zijn broeder en in zijn mannelijke kracht streed hij met God.

De strijd van Israël valt op twee manieren uit te leggen.

1.
Ten eerste kunnen we denken aan een groep ingewijden die zich Israël noemden en die te midden van een polytheïstische wereld voor het behoud van hun monothe ïstische godsdienst streden. In dit verband streden zij dus met mensen, waar Gn.32:27 op doelt.

Ga verder met hoofdstuk II, paragraaf 02 »