HOME

DE WET VAN ANALOGIE

HET DUALITEITSPRINCIPE
Inleiding
Hoofdstuk I: functies van dualiteit
01. Dualiteit en schepping
02. Dualiteit en verandering
03. Dualiteit en beweging
04. Dualiteit en evenwicht
05. De weegschaal
Hoofdstuk II: valkuilen van dualiteit
01. Scheuring en verdeeldheid
02. Dualiteit en strijd
03. Dualiteit en scheiding
04. Geen partij kiezen
05. Dualiteit en begoocheling
06. Horizontale en verticale lijn
07. Drie fasen van bewustzijn.
Hoofdstuk III: voorbeelden
01. Opkomst en ondergang zon
02. Leven en dood
03. Opbouw en afbraak
04. Goed en kwaad
05. Man en vrouw
06. Links en rechts
07. Nog meer voorbeelden

DE KRINGLOOP
01. Het geocentrisch wereldbeeld
02. Kringloop in de Bijbel
03. Kringloop en mythologie
04. Kringloop en tijd
05. Kringloop en bestemde tijd
06. Kringloop en het lot
07. Zieners en droomuitleggers

DE GROEISPIRAAL
01. Inleiding
02. De toren van Babel
03. Verzamelen en verstrooien
04. Door de wind voortgedreven
05. Als het Rad stilstaat
06. Het getal zeven
07. In doeken gewikkeld

kosmische samenhang

Gelegen aan de monding van Eufraat en Tigris, stond Babel lange tijd bekend als het voornaamste handelscentrum van het Midden-Oosten. De stad dreef onder andere handel met Kanaän, dat voor Israël het Heilige Land was. Het op en neer reizen van handelsreizigers tussen beide gebieden, beeldt opnieuw de groeispiraal uit. Het Heilige Land met Jeruzalem kunnen we beschouwen als het verzamelpunt, en Babel als het hoogtepunt van de verstrooiing. 
Het idee om de twee fundamentele krachten, middelpuntvliedende en middelpuntzoekende kracht uit te beelden door mensen of menselijke figuren, was uniek in de Oude Wereld, en juist hierdoor lijkt de geschiedenis van Israël een waar gebeurd verhaal, terwijl op de achtergrond de mystieke boodschap doorschemert.

Gn.11:09-     
Daarom noemt men haar Babel, omdat de HERE daar de taal der gehele aarde verward heeft en de HERE hen vandaar over de gehele aarde verstrooid heeft.

Ez.21:18-      
En gij, mensenkind, teken twee wegen, waarlangs het zwaard van de koning van Babel komen kan; van hetzelfde land zullen beide uitgaan. En zet een handwijzer; zet er een aan het begin van de weg die naar een stad leidt; teken een weg, opdat het zwaard kan komen tegen Rabba der Ammonieten en ook tegen Juda, naar het versterkte Jeruzalem. Want de koning van Babel zal aan de twee-sprong staan, aan het begin van de twee wegen en waarzeggerij plegen; (…).

Van Babel liepen er twee wegen naar het Zuiden. De ene weg liep over Damascus naar Jeruzalem (ten westen van de Jordaan). De andere weg (ten oosten van de Jordaan) was de Weg van Horus, waaraan de stad Rabba lag.
De naam Babel (Poort Gods) is in verband te brengen met het Hebreeuwse werkwoord balal en betekent:  verstrooien of verwarren. De oorspronkelijke betekenis kan ook zijn: uitstorten.
Dus daar te Babel stortte JHWH uit, deed Hij uit-een-vallen en verstrooien. Babel kan dus worden opgevat als het punt, waar eenheid zich splitst in dualiteit (de tweesprong, het begin van de twee wegen), waarna uiteindelijk volgens het principe van de getallenleer de twee uiteenvalt in vier, de vier in twaalf, enzovoort en er uiteindelijk totale verstrooiing plaatsvindt.

In feite vinden we twee keerpunten:
De poort bij Babel waar de koning van Babel met zijn zwaard de wacht hield.
Het paradijs dat bewaakt werd door de cherub met flikkerend zwaar.

04. Door de wind voortgedreven

In de Oude Wereld was men van mening dat de kringloop in beweging kwam door dualiteit.
Maar er bestond nog een ander standpunt, namelijk dat zij werd aangeblazen door de wind, die uit de vier windrichtingen kwam.

Pr. 01:04-
De zon komt op en de zon gaat onder en hijgend ijlt zij naar de plaats, waar zij opkomt. De wind gaat naar het zuiden en draait door naar het noorden, aldoor draaiende gaat hij voort en op zijn kringloop keert de wind weer terug.

Het was dus de HERE die het proces van kringloop regelde, maar de wind had daarbij een speciale betekenis. Het Hebreeuwse woord roeach valt namelijk behalve door wind ook nog te vertalen geest en adem. De wind die zijn kringloop volbracht, betrof de adem des HEREN. Zijn in -en uitademing zijn twee tegengestelde polen die het proces in gang houden.

Js.59:19-
En men zal vanwaar de zon ondergaat de naam des HEREN vrezen en vanwaar zij opgaat zijn heerlijkheid, want Hij komt als een onstuimige rivier, door de adem des HEREN voortgezweept.

De kringloop, hier voorgesteld door de Grote Rivier die om de aarde stroomde, werd voortgezweept door de adem de HEREN (te weten de vier winden).
Interessant is nu, dat we de kringloop van de wind via de volgende tekst in verband kunnen brengen met de groeispiraal. Bij Jr.49:36 zorgen de vier winden namelijk voor verstrooiing.

Jr.49:36-
(…) en Ik breng over Elam vier winden van de vier hoeken des hemels en Ik verstrooi hen naar al die windstreken (…).

We vinden deze gedachtegang evenzo bij de volgende drie fragmenten terug.

Ps.107:02-
Dat de verlosten des HEREN zo spreken,
die Hij uit de macht van de tegenstander heeft verlost
en uit de landen heeft verzameld,
van het oosten, en van het westen,
van het noorden en van de zee.

Ps.01:04-  
Niet zoals de goddelozen:
die toch zijn als kaf dat de wind verstrooit.

Nh.01:03-
In wervelwind en storm is zijn weg, wolken zijn het stof zijner voeten.

De wervelwind heeft de vorm van een spiraal. Gelijk de grote In en -Uitademing van de HERE een cyclisch proces is, zo geschiedde het ook met de in -en uitademing van de mens, want microkosmos is macrokosmos.
Aldus blies de HERE de levensadem in de mens van stof, zodat deze een levend wezen werd.

Ga verder met paragraaf 04 »