HOME

VOORWOORD

HOOFDSTUK I
01. Persoonlijke gegevens Paulus
02. Paulus als Romeins burger
03. Paulus, de Hebreeër
04. Paulus, de Nazoreeër

05. Paulus en de eerste christenen

HOOFDSTUK II
01. Reïncarnatie en rechtvaardigheid
02. Karma en daden van Paulus
03. Saulus en koning Saul

HOOFDSTUK III
01. Gebrekkige verslaggeving
02. Zendingsreizen anders bekeken
03. Van Damascus naar Arabië
04. De reis naar Rome (reis IV)
05. De rechterhand (reis II)
06. Weer naar Macedonië (reis III)
07. De reis naar Spanje
08. De eerste reis van Paulus


HOOFDSTUK IV
01. Levensweg in vier fasen
02. Ontmoeting met de leeuw
03. De rechterhand
04. Farao met rode kroon
05. Jeruzalem, hart van het geloof
06. Drie heilige punten
07. Uitstel van de reis naar Rome
08. Tweede brief aan Timotheüs
09. Nogmaals de Hebreeën

NAWOORD

AFBEELDINGEN
Afb.01: de sfinx

NAAR ARABIË
Afb.02: de reis naar Arabië

Afb.02: Rechte straat in Damascus

DE REIS NAAR ROME
Afb.A1: overzicht
Afb.A2: de reis van punt tot punt
Afb.A3: Kreta
Afb.A4: Syrtis
Afb.A5: het oog
Afb.A6: Via Appia

DE RECHTERHAND (reis II)
Afb.B1: de reis van punt tot punt
Afb.B2: provinciekaart
Afb.B3: de leeuwenpoot
Afb.B4: Samothracé
Afb.B4: de via Egnatia

DE DERDE REIS
Afb.C1: overzicht
Afb.C2: de reis van punt tot punt
Afb.C3: provinciekaart
Afb.C4: het oor
Afb.C5: achterzijde rode kroon

DE EERSTE REIS
Afb.D1: de reis van punt tot punt

OVERIGE
Afb.03: de slang oeto
Afb.04: de vier evangelisten
Afb.05: de zeven sterren
Afb.06: eigenhandige groet
Afb.07: het oude Jeruzalem
Afb.08: drie heilige punten

 

De mystieke reizen van Paulus
VOORWOORD

Het Nieuwe Testament begint met de vier Evangeliën, waarin een beschrijving wordt gegeven van het leven van Jezus, die volgens christenen de Messias is en stichter van het christelijke geloof. In vervolg hierop komt in het boek Handelingen de verspreiding van het christendom aan de orde, waarbij de meeste aandacht uitgaat naar het zendingswerk van de apostel Paulus. Hoewel hij zichzelf als de geringste van alle apostelen beschouwde (1Cor.15:09), was hij capabel genoeg het Evangelie van Jezus in een dogmatisch stelsel te wijzigen, wat een hele prestatie was voor zijn tijd. Bewonderd en verguisd, was hij voor velen een bron van inspiratie, maar tegelijk voor anderen een provocateur die verzet tegen de Joden opriep. Kortom, Paulus was een controversieel figuur wiens levensloop ons intrigeert, en de moeite waard is om aan een nader onderzoek te onderwerpen.

Ondanks het feit dat de lotgevallen van Paulus uitgebreid in zijn brieven en in de Handelingen worden beschreven, valt er weinig te traceren over zijn persoonlijke leven, noch over zijn zendingsreizen. Met name bieden de bronnen spaarzame informatie over de antecedenten en voorgeschiedenis van de apostel. Zo meldt de Bijbel niets over zijn geboorte, is er nauwelijks iets bekend over zijn ouders, en staat het evenmin vast waar, wanneer en hoe hij precies kwam te overlijden.
Afgezien van het Nieuwe Testament zijn er natuurlijk nog de apocriefe werken, die het leven van de apostel vanuit een gnostische en meer mystieke kant benaderen, maar ook die bieden weinig soelaas als het aankomt op bewijsmateriaal:
a. De Handelingen van Paulus.
b. De openbaring van Paulus.
c. De briefwisseling van Paulus en Seneca (die volgens deskundigen onecht is).

De latere werken die iets over Paulus vertellen worden door deskundigen verre van betrouwbaar geacht, en tot overmaat van ramp zwijgt de antieke, niet-christelijke literatuur over hem. De apostel wordt noch in de Romeinse noch in de Griekse geschiedschrijving vermeld, ofschoon hij volgens de Bijbel contact had met hooggeplaatste Romeinen en in de Grieks/Romeinse steden voor veel consternatie zorgde. Zijn toespraak op de Areopages in Athene (Hd.17:15), die toch wel opzienbarend was, liet bijvoorbeeld geen enkele reactie na bij de ons bekende filosofen uit die periode. Ook Philo van Alexandrië, de belangrijkste joodse schrijver uit de eerste eeuw, geeft nergens in zijn werken aan iets van Paulus vernomen te hebben, evenmin trouwens van Jezus.
Het ontbreken van bewijsmateriaal over de historische Paulus en zijn missiewerk doet de onzekerheid groeien of de gegevens die de Bijbel over hem levert wel overeenkomen met de werkelijkheid. Twijfels worden zelfs groter doordat de informatie in Handelingen aangaande de zendingsreizen nogal gebrekkig is, en afwijkt van Paulus’ brieven. Al met al levert de geschiedenis van Paulus en zijn zendingsreizen vele raadsels op, waar geen overtuigend antwoord op is te vinden.

Eén van de raadsels betreft het stilzwijgen van Paulus over de functie van de apostel Petrus, die volgens kerkelijke traditie de stichter was van de gemeente in Rome, en daar de eerste bisschop werd. Een en ander op grond van Mt.16:14.

Mt.16:18-
En Ik zeg u, dat gij Petrus zijt en op deze Petra zal Ik mijn gemeente bouwen (…).

Petrus was de Rots (Petra) waarop de gemeente in Rome zou worden gebouwd.
Uit historisch oogpunt was het zeer welkom geweest, als de aanstelling van Petrus te Rome in het Nieuwe Testament was vermeld. Allicht had Paulus hiernaar kunnen verwijzen in zijn brief aan de Romeinen.
En Petrus zelf? In zijn twee brieven rept hij met geen woord over een verblijf in Rome.
Het bijbelboek Handelingen besteedt hooguit twee á drie pagina’s aan Petrus. Bij Hd.12:16 vertrok de man naar een onbekende plaats; daarna zien we hem nog eenmaal in Jeruzalem optreden (Hd.15:07), waarna hij spoorloos uit beeld verdwijnt.

Hd.12:17-
En hij vertrok en reisde naar een andere plaats.

Waarom zweeg Paulus over de aanstelling van Petrus? Misschien was hij helemaal niet tot bisschop benoemd, en dan is het logisch dat Paulus er niets over te vertellen had. Overigens vermeldt het boek Handelingen slechts enkele van de twaalf discipelen, en waar zijn de overige dan gebleven, zo kunnen wij ons afvragen.
Hoe dan ook, het mysterie rond Petrus is één van de vele signalen dat de Handelingen en de brieven van Paulus niet de werkelijke geschiedenis vertellen, en zeker niet alles.

Wanneer feitelijk bewijsmateriaal ontbreekt, en wij bovendien allerlei onvolkomenheden in het reisverslag bespeuren, is het alleszins billijk minder waarde te hechten aan een letterlijke interpretatie van de zendingsreizen en te zoeken naar een symbolische verklaring. Hiermee is niet bedoeld te zeggen dat Paulus niet heeft bestaan en geen missiewerk zou hebben verricht. Er zijn echter voldoende aanwijzingen dat zijn brieven, alsmede het overzicht van zijn zendingsreizen in het boek Handelingen in de loop der tijd vele aanpassingen ondergingen, en wij niet te doen hebben met origineel materiaal van Paulus zelf, voorzover dit al bestond. We kunnen diverse motieven verzinnen voor deze aanpassingen; één verklaring kan zijn dat redacteurs het overzicht van de zendingsreizen in het boek Handelingen construeerden ten behoeve van een symbolisch omschreven boodschap. Het feit dat de reizen van stad tot stad worden uitgestippeld, wijst al enigszins in die richting. Maar wat probeerde men door middel van de zendingsreizen uit te leggen? In deze publicatie gaan we proberen hier antwoord op te geven, en om te beginnen moeten we dan twee zaken van elkaar scheiden.

1.
De apostel ging op reis om het evangelie aan anderen te verkondigen. Dit is de meest gangbare, maar tevens de meest eenzijdige interpretatie.
2.
De zendingsreizen beschrijven Paulus’ eigen levenswandel. In deze context geven de reizen inzicht in zijn eigen bewustwordingsproces, en wat dit voor hem zélf aan bevindingen en resultaten opleverde.

Ga verder met voorwoord »